Mikoryza to symbioza między korzeniami roślin a grzybami, w której obie strony odnoszą korzyści. Grzyby dostarczają roślinom wodę i sole mineralne, natomiast w zamian otrzymują od nich związki organiczne pochodzące z fotosyntezy. Zjawisko to zwiększa odporność roślin na stres, poprawia ich wzrost, odżywianie oraz przyczynia się do lepszego plonowania.
Symbioza mikoryzowa umożliwia grzybom zaopatrzenie w związki organiczne wytwarzane przez rośliny w procesie fotosyntezy. W zamian rośliny są zaopatrywane przez strzępki grzyba w związki mineralne — głównie fosforowe i azotowe. Mikoryza poprawia również zaopatrzenie roślin w mikroelementy, takie jak cynk, miedź, żelazo czy mangan.
Grzyby mikoryzowe wytwarzają także hormony roślinne — auksyny, gibereliny i cytokininy — które po wniknięciu do organizmu rośliny regulują jej wzrost i rozwój. Inne substancje o charakterze antybiotyków, wydzielane przez grzyby do gleby, zmniejszają prawdopodobieństwo zakażenia roślin patogenami obecnymi w podłożu. Stwierdza się również wzrost odporności roślin na czynniki stresowe.
Symbiozę mikoryzową wykorzystuje się w rolnictwie i ogrodnictwie. Produkowane są specjalne bionawozy oparte na grzybach mikoryzowych.
Bionawozy mikoryzowe najczęściej stosuje się w uprawach kukurydzy, truskawek, borówki amerykańskiej, drzew owocowych, papryki i pomidorów. Mogą być również wykorzystywane do ukorzeniania się sadzonek i poprawy kondycji młodych roślin.
Krzysztof Domagała
Literatura: