Turkuć podjadek, turkuć pospolity (Gryllotalpa gryllotalpa) - gatunek owada prostoskrzydłego z rodziny turkuciowatych (Gryllotalpidae), jeden z największych owadów w Polsce.
Dobrze przystosowany do życia w ziemi, gdzie spędza większość czasu. Ciało ma ciemnobrązowe, masywne, wydłużone, z silnie rozwiniętym przedpleczem, długimi przysadkami odwłokowymi i stosunkowo krótkimi tylnymi nogami. Przednie odnóża są silne, grzebiące, łopatowate, zaopatrzone w kolce — służą do poruszania się pod ziemią, rozgrzebywania piasku i budowy korytarzy. Wielkość turkucia dochodzi do 6 cm długości oraz 4 cm rozpiętości. Skrzydła są proste, długie, ostro zakończone, sięgają poza odwłok i używane są w okresie godowym.
Dojrzała samica, po intensywnym żerowaniu i kopulacji w maju i czerwcu, w podziemnych gniazdach składa do 300 jaj, którymi się opiekuje. Dla zapewnienia ciepła podgryza korzenie roślin rosnących nad gniazdem, aby uschły i odsłoniły drogę promieniom słonecznym.
Gatunek jest wszystkożerny — zjada korzenie roślin, uszkadza bulwy, ale również bezkręgowce, głównie larwy innych owadów. Nie gardzi dżdżownicami, ślimakami, pędrakami i drutowcami. Większość życia spędza pod ziemią, kopiąc rozgałęziające się i krzyżujące ze sobą wąskie korytarze, w których nie może się odwrócić — porusza się do przodu lub do tyłu.
Zwalczanie turkucia podjadka jest bardzo trudne, ponieważ brak jest zarejestrowanych preparatów chemicznych do jego zwalczania.
Usuwanie pozostałości roślin i chwastów z ogrodu. Mogą one stanowić pożywienie turkucia.
Można stosować różne metody zwalczania. Nie wolno lekceważyć turkucia podjadka! W przypadku pojawienia się szkodnika należy natychmiast przystąpić do jego zwalczania. Pozwolenie na rozmnażanie (do 300 larw) stanowi duże zagrożenie dla ogrodów i może powodować znaczne straty w uprawach.
Krzysztof Domagała